İki gün bozuk hava ve sisin geçmesini sabır ve umutla bekledikten sonra artık tırmanışa uygun bir hava yakalıyoruz ve gece 3.00’da Parmakkaya çanağındaki kampımızdan ayrılıyoruz. Gündüz güneş yiyen kar gece de –20’lerdeki ısı sayesinde donmuş sadece yer yer batıyordu. Genelde Avcı Veli çanağına kadar batmadan ilerledik.







