Akkale Tepe (Sematepe) Kuzey Batı Kar Buz Kulvarı Tırmanışı

Ekip: Rauf O. Pınarbaşı, Fatih Balcı, Sefa Börtücen, Filiz Yıldız, Celal Aşkaroğulları + Bora Akaydın, Seval Balcı
Kamp Yeri: Yukarı Narpuz Boğazı Civarı
Kullanılan Malzemeler: Teknik/Yarı Teknik Kazmalar, Krampon, Bel Kolonu, T Profil, Sikke, Yarım DRY İp, Karabina, ATC, HMS
Kullanılmayan Malzemeler: Buz Vidası, 1 Set Takoz

Peşpeşe gelen sınavlardan başımı ancak kaldırıp aynı tarihlerde olan Kaynaklar’daki kaya tırmanış şenliğine niyetleniyordum ki bir cümle içinde Aladağlar kelimesi geçti ve rotayı Niğde’ye çevirdim ve yukardaki ekibe katıldım.

20 Nisan Cuma

Beşiktaş-Üsküdar motoruna bindiğimizde Harem’e bir başka yoldan gelecek olan Filiz hariç ekip bir aradaydı. 21.00 hareket saatli otobüsümüzünde 21.15′te hareket etmesi ile yolculuğa başladık.

21 Nisan Cumartesi

Otobüsün Niğde yeni otogarına vardığı saat ile Çamardı’na harekete eden 07.30 arabasının saatleri yakındı. Dolayısıyla şehir merkezine inmedik ve otogar çıkışında kısa bir süre bekledikten sonra Çamardı arabasına bindik. Saat 09.00′a yaklaşırken Salim Abi bizi Çukurbağ’da karşıladı. Bir süre dinlendikten sonra Bora ve Seval Kaldı’yı denemek üzere Salim Abi ile güney tarafına hareket ettiler. Bir süre bekledikten sonra Salim Abi’nin dönmesi üzerine bizde üç aşağı beş yukarı 12.00 gibi çıktık ve 13.15′te Sokullupınar’ın biraz yukarısında araçtan indik. Güneşli ve az rüzgarlı bir havada Kayacık Tepesinin eteğindeki pınarın yanından geçerek Narpuz Vadisi’nin girişine yaklaştık.

Vadi girdiğimiz dönemden olsa gerek rahatça aşıldı. Biriken karlar güneşin etkisiyle biraz yumuşakçaydı ve sağdaki soldaki kayalara sarmamıza gerek kalmayacak kadar karla doluydu.

Keyifli ve kısa bu yürüyüşün ardından yaklaşık 16.40 gibi rotaya yakın bir düzlükte kampımızı attık. Yemek yedik, sıvı aldık ve erken uyanmak üzere uyuduk.

22 Nisan Pazar

Saat 03.00′da uyandık. Güzel ve oldukça aheste bir kahvaltı ve hazırlanma sürecinden sonra tamda kafa fenerlerine ihtiyaç kalmayan bir zamanda saat 06.00′da rotanın girişine doğru yürüdük. Sallana sallana 07.00′da rota girişindeydik ve açık bir günde sert bir kar tabakasıyla örtülü bir zeminde rotaya girdik.

Batak bir karla karşılaşmadık ancak rotanın ortalarına toz karı andıran yerler oldu. Kulvarın rota tanımındaki kornişi gören kısmına çıkan kaviste bir miktar buz vardı. Rauf burayı free çıktıktan sonra biraz ileride 2 sikke ve bir T profilden oluşan bir istasyon kurdu. Bu buzlu etabı ipe girerek geçtik ve ekipte kalabalık olduğundan kulvarın bu seviyesinde üşüyerek bir miktar zaman kaybettik.

Ben en son çıktığımda bir avuç buzu çok hırpalamadan kaya kenarına geçerek aşan arkadaşlarıma minnettar kaldım

Rauf buz etabı tırmanırken

İstasyon seviyesini bir miktar geçtikten sonra ipi toplayıp çantama attım ve istasyonu toplayan Fatih Abi çok beklemeden yükselmeye devam ettim. Azcık yükseldikten sonra solundan geçeceğim kornişin üzerinden Rauf’un ve Sefa’nın kafalarını gördüm. Önümdeki küçük bir kütlenin ne tarafından geçeceğimi söylediler ve yanlarına çıktım.

İstasyon

Kulvarın son kısımları

Arkadan gelen Fatih Abi’yi bahsettiğimiz yeri geçinceye kadar bekledik ve zirveye doğru sırt hattından ilerlemeye başladık .

Zirveye giden sırt hattı

Kendimize bu tepemi yüksek ilerdeki mi diye sorduk 2 3 tepede ve en sonunda saat 12.00 gibi üzerinde bir taş babası olan zirveye vardığımızda apaçık bir havada süper bir Yedigöller manzarasını kucakladık. Çevreye hakim bir yerde, güzel bir havada, çok daha tecrübeli arkadaşlarla tırmanış yapınca ve soru sorup cevap aldıkça harita resmen kafamda oturdu. Zirvede fotoğraf çekildikten sonra daha az rüzgar alan daha gerideki bir tepeye döndük ve 1 saat muhabbet edip abur cuburları tükettik.

Zirve

Saat 13.00 gibi Akkale tepenin batı yüzünden inişe geçtik.Çok aşırı dik olmayan bir yüzden inmemize rağmen fazla ve kolay kar toplayan kramponların verdiği tedirginlikle büyük ölçüde geri geri tırmanarak inişi en son tamamladım. Vadi seviyesine indikten sonra zaten yakın olan kamp yerimize 15.15 gibi vardık. Yemek yedik, sıvı aldık. Ertesi gün şehre dönmek üzere istirahat ettik. Bizim uyuduğumuz saatlerde kamp yerine İTÜ Dağcılık Klubünden Duygu gelmiş ve hatta gitmiş. Bu sırada ben şehirde yatmadığım boyutta uzun uzadıya uyuyordum

23 Nisan Pazartesi

Sabah rahat rahat kahvaltı ettik. Aheste aheste toplandık ve 11.30′da dönüşe geçtik. Geçirdiğimiz gece daha soğuk olacaktı ki rahat rahat bastığımız karla kaplı zeminler daha sert ve daha kaygandı. Yine de saat 12.50 civarında Sokullupınar civarında Salim Abi ile buluştuk. Bir süre arkadan gelen Rauf ve Sinan’ı bekledik ancak anlaşıldı ki onlar bizim gibi dönmemişler yani vadi tabanından hiç ayrılmamışlardı. Salim Abi ile yanlarına indik. Aynı rotaya giren ve biz dönerken inişte olan Duygu’yu bekleyelim dedik. Duygu 14.15′e kadar gelmeyince 15.30′da Çamardı’ndan kalkacak arabaya rahatça yetişmek üzere araca geçtik ve 15.00′da Salim Abi’nin evine vardık. Dağ dönüşü harika bir sofraya oturduk ve 15.50′de gelen Çamardı-Merkez arabasına yetiştik. Bora ve Seval bir gün önce dönmüşlerdi. Bizde tatil bitişi olan 23 Nisan akşamına İstanbul bileti bulamamıştık. 17.00 hareket saatli Ankara biletlerimizi onlar dönmeden önce almışlardı. Fatih Abi ise iş önceliğinden dolayı bulduğumuz tek direk İstanbul biletiyle dönecekti. Dönüştede hep beraber otogarda indik ve Fatih Abi’den ayrılarak direkt Ankara otobüsüne bindik. Ankara’ya varınca geceyi kardeşimin evinde geçirmek üzere Sefa Filiz ve Rauf’la vedalaşıp ekipten ayrıldım.

Kulvarın Uzaktan Görünümü

KEŞİŞTEPE VOLFRAM (DİAGONAL)/ ALTOPARLAK- KÜRÜZ ROTALARI FALİYET RAPORU

TARİH : 24-25 MART 2012
YER: ULUDAĞ/KEŞİŞTEPE
ROTALAR: VOLFRAM (DİAGONAL,RAMPA ) KULVARI (PD), ALTOPARLAK-KÜRÜZ ROTASI (PD)
EKİP : FİLİZ YILDIZ, ONUR ALP ARSLANTAŞ

 KULLANILAM MALZEMELER : 1 adet 8.6 mm 50 m tek ip, krampon,1 teknik 1 yarı teknik kazma (en az biri çekiç uçlu), 2 adet kar kazığı , 1 adet deadman ,birkaç perlon ,6 adet ekspres ,çelik karabina , hms ,Bel kolonu,kask .(Mantar sote Rotası için yanımıza aldığımız sikkeler, 1 set takoz ,2 adet buz vidası kullanılmadı ).

Kış sezonu boyunca fazla faliyet yapamamanın sabırsızlığı ile miks tırmanış şenliğini kaçırmama kararı aldım .Hızlı bir organizasyon ve telefonlaşmalar sonucu 23 mart cuma akşamı Pamukkale 1:20 otobüsünde ben ,Onur Alp ,Seval ve İtüdak tan Taylan yerimizi almıştık bile .Sabah 5:30 gibi otogardaydık .Oteller bölgesine en hızlı ve en ekonomik olarak nasıl ulaşabilir diye bilgi aldıktan sonra otobüsle merkezde kale içinde inip ordan servisle gitmeye karar verdik (servisle oteller bölgesine kişi başı 10 tl ve dolduktan sonra kalkıyor ).zaman kaybetmemek için , bir taksicinin 60 tl ye 2. oteller bölgesine çıkarma teklifine hayır diyemedik (kişi başı 15 tl ).Oteller bölgesine özel araçla gelicek olan Osman Rauf Pınarbaşı ,Anıl Şarkoğlu ,Sefa Börtücen ve Mustafa Yeşildal ‘ı bekledik Tüm hazırlıklar yapıldıktan sonra hep birlikte yürüyüşe başladık saat 10 :00 gibi wolfram bölgesindeydik .(Anıl ve Mustafa günübirlik olarak geldiğinden, onlar tırmanışa başlamışlardı bile )

24.03.2012 Cumartesi /Volfram (Rampa,Diagonal) Kulvarı : Çadırları kurduktan sonra dinlenmek birşeyler atıştırmak için çadırlara geçtik .(biz çadırları kurduktan sonra şenliğe gelen ekipler biraz daha yukarıda çanak içerisindeki kamp alanına çadırlarını kurdular).Dinlendikten ve karnımızı doyurduktan sonra tırmanış için son hazırlıkları yapıp 11:15 gibi yola koyulduk .İlk gün için çoğunluğun da tercihi olan Rampa ya girmeye karar verdik . Çanağın baş tarafına doğru yükselip yan geçerek kulvarın önüne geldiğimizde saat 12 :00 ye geliyordu ve önümüzde henüz kulvara girmemiş 5 kişilik ekip ve onların önünde rotaya yeni giren Seval ve Taylan vardı (Şenlikte tırmanın olumsuzluklarından biri de bazen sıra beklemek ). 12:40 gibi kulvara girmeye başladık .kulvardaki kar çok fazla kişinin tırmanmasından ve havanın da etkisiyle oldukça yumuşamıştı . kazma krampon ile, ip açma gereği duymadan rahat bir şekilde tırmandık .öndeki yoğunluktan tırmanış yaklaşık 45 dakika sürdü.Yukarıda kornişin hemen solundan( kornişe çok da bulaşmadan! )çıkış yaptık . tebrik ,sıcak birşeyler ve ankara ekibiyle biraz sohbetten sonra iniş için kapıya doğru yola koyulduk (.Not : eğer kulvarda kaya yüzeyinden emniyet alınarak çıkılmak zorunda kalınırsa kulvarın sağ tarafı sola göre daha uygun .)

 Tekrar çanağa inişi kapının biraz daha gerisinden , rüzgarda sertleşmiş yüzeyde kazma krampon ile oldukça uzun bir mesafe yan geçiş yaparak tamamladık .Bir önceki günden uykusuz ve yorgun olduğumdan Onur ‘ a yarın sabah erkenden yola çıkıp önce Altoparlak-kürüz sonra Mantar sote rotalasına girmeyi teklif ettim ,çanağı ve rotaları inceledikten sonra dinlenmek üzere kamp alanına döndük .Önce Sefa ve Rauf, akşam üzeri 2. rotalarını tamamlayan Seval ve Taylan kampa döndüler . sabah dinç kalkmak için erkenden uyudum .

 25.03.2012 Pazar Altoparlak –Kürüz Rotası :Sabah 8:30 gibi uyanmıştık , kahvaltı yaparken sevallerin çadırırından saatlerin 1 saat ileri alındığı hatırlatması geldi ve bingo 1 saat kaybetmiştik bile ! akşam 2. oteller bölgesinden saat 5 te kalkacak servis ile döneceğimizden acele etmemiz gerekiyordu Hemen hazırlanıp yola koyulduk . Bu sefer çanağın sağ tarafından gitmeye karar verdik ,hayvanları incitme rotasını geçip hemen sol tarafında yer alan Kürüz –Altoparlak rotasının girişine geldiğimizde saat 11:45 civarıydı .rotanın tam girişine gelmeden uygun bir yerde birşeyler içip son kontrolleri yaptık .Rotaya 12:15 de Onur önde ben arkada çıkmaya başladık .Öncelikle biraz yükselip hafif sağa doğru kıvrılan rotayı takip edecektik .Kar durumu iyi görünüyordu onun için ip açmadan rotaya girip duruma göre değişiklik yapmaya karar verdik .Kar bazı noktalarda oldukça yumuşaktı ama iyi gidiyordu. Rotanın ortasına geldiğimizde kayalara biraz daha yakın olmanın verdiği tedirginlik ve sabah erkenden güneş alan rotadaki karın daha da batak bir hal almasından ip açmaya karar verdik .öncelikle kazmalarımızla kendimizi emniyete alıp ipe girdik . Ben emniyet alırken Onur önden devam etti ,Kar emniyet malzemesi yanımızda fazla olmadığından ,düşme faktörünü de hesaba katarak malzemeleri sık yerleştirdik . Önce bir kar kazığı ,sonra deadman ve enson bir kar kazığı daha kullanıldık.ben malzemeleri toplayarak onurun yanına gittim. Tekrar aynı şekilde devam ettik fakat bu sefer tepemizdeki güneşten ve zaman kaybettiğimizden malzemeleri daha geniş aralıkla yerleştirdik , onur son malzemeleri yerleştirip rotayı bitirdiğinde iki adet kazma ile istasyon kurup emniyetimi aldı ,malzemeleri toplayıp rotayı tamamladığımda saat 2:35 e geliyordu .Çok acıktığımızdan hemen birşeyler yedik ,içtik .Mantar sote ye girmek için acele etsek de rota çanağın diğer ucunda olduğundan buraya girişimiz 15:30 u bulacaktı ve kamptan da 16 30 gibi yola çıkmamız gerektiğinden rotaya girmeme kararı aldık .Yolda Rauf ve sefa ya raslayıp kampa ilerlerken Taylan ve Seval i kornişten kurtarma oprerasyonu için istasyon kurduk (hızlı ve sağlam istasyon kurma ve kurtarma operasyonu bizim için iyi bir deneyim oldu ).Mantar sote’ ye girememenin hüznü ,arkadaşlarımızı kurtarmanın huzuruyla kampa döndük ,toparlanıp 17:15 gibi telesiyej ile oteller bölgesine indik(şenlik dolayısıyla ücretsizdi ) . Şenlik sponsoru araçlarla şehre inip 21 :30 otobüsüyle istanbul a döndük .

Filiz yıldız/Onur Alp Arslantaş

Tarih:   6-8 Nisan 2012
Ekip:   17 Başlangıç,Gelişim grubu ve 2 eğitmen
Yazan:  Ebru Aktaş / Başlangıç

6 Ocak 2012 Cuma

Saat 21.00′da Beşiktaş kampüsünde buluşup,22.00 gibi yola çıktık. 22.30′da Kadıköy’den diğer ekibi aldık ve eskihisar iskelesine doğru yol aldık.Gece 4 civarı araçlardan indik ve yürüyüş için hazırlanmaya başladık.Hafif üşür pozisyonda bulunduktan sonra 2 eğitmen,gelişim grubu ve  17 kişilik başlangıç ekibi olarak yürüyüşe başladık.Yürüyüş hızlı tempoda ilerlemekteydi,çadırın ağırlığının da bana pek yardımcı olduğu söylenemezdi.1. saatin sonunda Lara ile birlikte grubun gerisinde kalmıştık.Burak Çağatay bize ağır ağır ama düzenli adım atmamızı ve herkesin kendi ritmine göre adım atması gerektiğini söyledi.Dediklerini uyguladık ve farketmeden grubu yakalamıştık bile.Kısa süre sonra 10 dklık bir mola verildi zaten.Mola sonrasında 1.5 saat daha yürüdük.

 7 Ocak 2012 Cumartesi

Saat 7 civarı kamp atacağımız alana varmıştık.07.30′a kadar her çadır grubunun kendi kar duvarını örmesi istendi ve örülmez ise kamp bitimine kadar öyle kalınacağı söylendi.Hava yeterince rüzgarlıydı.Bu bize Bora’nın Ballıkayalar Kampı’nda gösterdiği fırtınalı havada çadır kurulumunun simülasyonu gibiydi.Çadırları kurduktan sonra süre zarfında yarım yamalak da olsa kar duvarlarını örmüştük.Daha sonra dinlenmemiz için süre verildi.Saat 11.30 civarı kazmayla düşüş eğitimi için hazırlanmamız istendi.Kamp alanının arka kısmında bulunan yamaca gittik ve açılan rotalarda sırasıyla düşüş çalışmaya başladık.Faaliyete katılan kişi sayısının az olması,bu faaliyette bize daha fazla kayma imkanı tanıdı.Biraz daha kendimizi geliştirdik. Özellikle Burak Çağatay’ın kötü düştükten sonra bile söylediği “olsun”,”süper” tarzı sözleri bir çok kişinin kaymayı bırakmamasını sağladığını gördüm.Sonlara doğru açılan ve gerçekten dik olan rotalarda yapabildiğimiz düşüşleri,aslında pek de iyi yapamadığımızı öğrendik.Ve tekrar denemeye devam ettik.2 saatin sonunda çadırlara gidebileceğimiz söylendi.

Bir sonraki eğitim Aladağlar faaliyetinde öğretilen kar emniyet aletleriydi. 16.15 civarı kazmayla düşüş eğitimi aldığımız yamaca tekrar gittik.Kar babası,t profil,tek kazmayla emniyet,iki kazmayla emniyet,dead-man ile emniyet almayı tekrar hatırladık.Eğitimin pozitif olduğu yamaçlarda bu emniyet aletleriyle inişin yanı sıra çıkış da yapılabileceği gösterildi.Daha sonra bizden yapmamız istenilen emniyet metodlarını Sefa,Onur ve Çağatay tek tek test etti ve sonuçta hepsi sağlam çıktı =)

Yine yaklaşık 2 saat süren bu eğitimin sonunda çadırlara gidebileceğimiz söylendi.Bu kadar erken gönderilme  acaba gece yürüyüşüne mi uyandırılıcaz diye merak oluşturmuştu.Fakat gece yürüşüyü olmadı.

Kamp Alanı

 8 Ocak 2012 Pazar

Sabah Sefa’nın sesiyle uyandık.Saat 7,15′di. 8′de zirve simülasyonu için hazır olmamız isteniyordu.8′de yürüşüye başladık.Bir süre sonra her çadır grubunun kendi izini açarak ilerlemesi istendi.İlerlediğimiz bölge yokuş yukarı olduğundan yorucu ama eğlenceli bir yürüyüştü.

Mola verdiğimiz yer Keşiştepe’nin önündeki düzlüktü.Keşiştepe’nin rotaları sırayla tanıtılırken, Diamond ve Diagonal ‘e tırmanın İTÜ’lü iki grup gördük.Daha sonra devam etmek isteyenlerle mini zirve denemesi yapılabileceği söylendi.Kaskı olmayanlar götürülmedi.Bir kaç arkadaşımız da yorgunluktan katılmadı.14 kişi olarak Sefa’nın eşliğinde artan eğimde yükselmeye başladık.Ve eğimin gittikçe artması hepimizi gerçekten mutlu ediyordu.Bir süre sonra Sefa’nın geri inmeye başladığını görünce korktuk acaba geri mi dönüyoruz diye.Daha sonra herkesin ortaya toplanması istendi.Üst kısmın buz olduğunu,ve önümüzdekiyle aramızda 6-7 iz adımından daha fazla bırakmamızı istedi.(Herhangi bir düşme durumunda sağlıklı bir şekilde durabilmek için). Sonra kazmayı buzda nasıl kullanacağımızı gösterdi.İşte o anlar faaliyetin en renkli anlarıydı diyebilirim.Kaçkarlardan önce mini de olsa kazma eğitimi alan ilk başlangıç olabilirmişiz. Bu da ayrı bir güzellik tabi.Sonra herkes önce kazmayı buza saplayıp,kendini ayaklarıyla da kendini güvene alarak ilerlemeye başladı.

Yamaç bitiminde tam üstteki düzlüğe çıkacakken başımı kaldırdığımda rüzgar,kar,tozdan önümü zor görebilmiştim.O anlık bir rüzgar olduğunu sanıp,2 dk bekledim. Fakat zirvenin kendisinden dolayı öyle olduğunu anlayınca yukarı çıktım.Diğer arkadaşlarım da sırayla katıldılar.Etrafı seyredip,fotoğraf çekip biraz da dinlendikten sonra inişe geçtik. İniş çıkışa göre daha zevkliydi diyemem ama kolaydı.Bir süre normal indikten sonra,kamp alanına yakın düzlükte hepimiz karda hoplaya-zıplaya koşma yarışına girdik.Daha sonra kendimizi kara fırlatıp,kalkıp tekrar koştuk.( Bu da bir nevi antrenman sayılabilir)

12.15 civarı kamp alanına vardığımızda tek sıraya geçip,Sefa ve Burak Çağatay faaliyet hakkında görüşlerimizi aldı,eksik kaldığımız noktalar varsa tekrarlanabileceği söylendi.

Önemli bir konu olan fırtınada kamp kurma-toplamanın pratiğini biraz daha geliştirmemiz istendi.İlk seferde 15 dk ‘da kampı terkedicek durumda bulunmamız istendi fakat biz  5-6 dk geciktik.Bi sonra 5 dk’da kurmamız istendi , biz de buna yakın bir sürede kurabilmiştik.

Gelişim gurubu çadırını toplarken onları izledik ve yaklaşık 4-5 dk’da kamp alanını terketmeye hazır duruma geldiler.13.15 civarı geri dönüş yolunda yürüyüşe başlandı.İlerledikçe bizim o sevdiğimiz sert kar yokoldu ve kendini helva kıvamındaki toz kara bıraktı.Fakat fazla derin olmaması yürüyüşü zorlaştırmadı.

Saat 15.10’da otobüse varmıştık.emniyet aletleri,kazmaların teslimi yapıldı.(Dip not:Yanınızda herzaman su stoğunuz bulunsun) Yolda yemek molası verdikten sonra topçular iskelesinden eskihisara geçtik.Ve bu dönemki son kış faaliyetimizi de mutlu bir şekilde tamamlamış olduk =)

Dinamik başlangıç ekibine,sabırlarıyla eğitmenlere ve destekleriyle gelişime teşekkürler….

Tarih: 6-7-8 Nisan 2012
Ekip: 17 Başlangıç/4 Gelişim/2 Eğitmen
Yazan: Lara Özak/Başlangıç

22:10′da Beşiktaştan 22:45′te Kadıköy’den kalktı otobüs. 22 kişiyle yola çıktık. otobüste kazma,kürek,kar emniyet malzemeleri,bivak,ip ve ilkyardım çantası zimmetlendi bizlere. Eskihisar’a geldiğimizde 47 dakika feribot sırası bekledik. Uludağ’a doğru giderken yoldan Sefa’yı aldık ve 23 kişi olarak Uludağ’a vardık.

07.04.2012 – CUMARTESİ

04.00’te otobüsten inerek yürüyüş için hazırlanmaya başladık. Yürüyüş için uygun kıyafetleri giyip son olarak tozluklarıda takıp yürüyüşe hazırdım. 04.25’te yürüyüşe başladık. Hava sıcak ama çok rüzgarlıydı ve kar helva gibiydi. 1 saat yürüdükten sonra 10 dakikalık bir mola verdik. Yürürken rüzgar nedeniyle biraz denge bozukluğu yaşadım. Ebru’yla birlikte biraz geriden geldik yorulduğumuz için. Saat 7’ye doğru kampı kuracağımız alana ulaştık. Bu sefer çadırları grid düzende kurmak yerine her çadır grubu tek olarak hareket etti ve herkes kendine bir yer seçip çadırını kurup etrafına kar duvarı örmeye başladı.Tabi bunun için yarım saat süre verilmişti ve tam olarak tamamlayamadık duvarları. Saat 08:00 – 11:30 arası serbest zamandı. Bu sırada kar duvarını tamamlayıp,sıcak birşeyler içip,yemek yedik. 11.30 da sıraya girdiğimizde 20 dakika içinde kazma düşüş eğitimi için çöp poşetlerinide giyinmiş olarak hazır olun dendi. Hazırlandıktan sonra kamp alanının yakınında eğitime başladık. Sefa’yla Çağatay yaptığımız yanlışları bize söyleyerek yardımcı oldular. Eğitici ve eğlenceli bir kazma düşünden sonra kampa döndük, üstümüzdeki poşetlerden kurtulup 14:35′te sıraya girdik. Göstermemizi istediğiniz, kendinizi eksik hissettiğiniz konular var mı diye sordular ve bizden ses çıkmayınca 16:00′da hazır olun dediler. Aradaki boş zamanda yine kar duvarı yapmaya başladım çünkü güneşten duvarın bi kısmı erimiş ve yıkılmıştı. 16:00′da kar emniyet malzemeleriyle hazır olduğumuzda kazma düşüş eğitimi yaptığımız yere gittik ve bu malzemeleri nerde ve nasıl kullanacağımız gösterildi. Sonra grup olarak deadman,T-profil ve kazmalarla emniyet aldık ve eğitmenler sağlamlıklarını test ettiler. Daha sonra da tek sıra halinde 5-6 adımda bir değişerek yokuştan topukla inme ve ayağın ucuyla çıkma çalışması yaptık. Kamp alanına döndüğümüzde saat 18:00′e geliyordu. Kar duvarının bi kısmı yine yıkılmıştı ve 3. kez duvarı örmeye başladım. Sonra çadırlara girip yedik, içtik,uyuduk. Gece yürüyüşüne kaldırırlar diye akşamdan çantamızı hazırlamıştık ama boşuna hazırlamışız:(

08.04.2012 – PAZAR

Sabah Sefa çadırları dolaşarak 08:00′de hazır olun dedi. Çantamızı akşamdan hazırladığımız için rahatça kahvaltımızı yapıp sıraya girdik. Yanımıza mat,tulum,ocak,biraz abur cubur ve termosu aldık. 08:10 da Keşiştepe tarafına doğru yürümeye başladık. İlk başta tüm ekip tek sıra halinde ilerlerken sonra her çadır grubu kendi izini açarak yürümeye başladı. Bizim grup 09:07′de mola verilen yere vardığında herkes varmıştı bile. Biraz dinlendikten sonra Sefa Keşiştepe’nin rotalarını gösterdi bize. Daha sonra isteyenlerle birlikte tepeye çıkmaya başladık. 3 kişi Çağatay’la birlikte kamp alanına döndü.

Aramızda 5-6 adım kadar mesafe bırakarak ilerlemeye başladık. 10:30 da yolun dikleşmeye ve hafif buzlaşmaya başlayan kısmında mola verdik. Teknik kazmayı denedik sırayla. Yolun en eğlenceli kısmını çıkmaya geldi sıra. Kazmaları düşüşte tuttuğumuz gibi tutarak kara saplaya saplaya tırmandık. Vee saatler 11:00 i gösterirken sonunda tepeye çıktık.

Her ne kadar zirveye çıkmış olmasakta herkes çok mutluydu. Fotoğraf falan da çekildikten sonra 2′şer 2′şer inmeye başladık. Yürüyüşe ilk başladığımızda mola verdiğimiz yerde 11:25′te yine mola verdik. Kamp alanına dönerken koşarak indik ve çok eğlenceliydi. Arada bi kara gömüldük ama… 12:03′te kampımıza dönmüştük. Biraz dinlendik ve 13:00′te sıraya girdik. 10 dakikada çadırlar dahil tüm kamp yüküyle hazır olmamız gerekiyordu ama bi 5 dakika fazla sürdü. Saatler 13:25′i gösteriyor ve çadırları tekrar kurmamız için süre başlıyor. Çadırları tekrar kurup topluyoruz sonrada gelişimin çadır toplayışını izliyoruz. Yaptığımız hataları ve rüzgar ve fırtınada çadır kurup toplamanın püf noktalarını da öğrendikten sonra eğitimi tamamlıyoruz. Yola çıkmak için 5-10 dakika falan hazırlanma molasından sonra 14:15 gibi otobüse doğru yürümeye başladık. Kar yine vıcık vıcık olduğundan batarak, kayarak ilerledim. Yokuş yukarı çıkmadığımız için dönüş yolu çok güzeldi. 15:15′te otobüse vardık. Son hazırlıklarımıza da tamamladıktan sonra 15:45′te kalktı otobüs. Çadırlar haricindeki üzerimize zimmetlenen malzemeleri geri verdik. Çağatay faaliyetle ilgili görüşlerimizi aldı. Herkes çok memnundu bu faaliyetten. Aç ve susuz bi şekilde köfte yiyeceğimiz yere varmayı bekledim sabırsızlıkla. 18:00 gibi köfteci Yusuf’a gittik. Baya kalabalıktı. Güzel güzel karnımızıda doyurduktan sonra yola devam ettik. Topçular da 45 dakika feribot sırası bekledik. 20:50′de feribottan indik ve 21:37de Kadıköy’deydik ve böylece kış faaliyetleri içinde en eğitici ve eğlenceli olan faaliyetin sonuna gelmiş olduk.

Ekip: Seval Balcı (YTÜDAK), Taylan Alp Mühür (İTÜDAK)
Bölge: Uludağ
Rota: Keşiştepe;

Diagonal (Rampa/Wolfram Kulvar) [PD]

Altoparlak-Kürüz [PD]

Bulutsuzluk Özlemi [PD+] (Varyant)

Tarih:24/25 Mart 2012
Kamp Yeri:Wolfram çanak
Malzeme:

Taylan: Kask, Krampon, Çekiç Kafa, Teknik Uçlu/Düz Saplı 2 Kazma, Kemer, ATC, HMS, Karabina, Bel Perlonu, Pursik, Express Bant, Telsiz, Salewa Bivak , 60 cm Endless, 120 cm Endless, Çeşitli Boylarda Açık Perlon, Picket, Deadman, Buz Vidası , 50 m. İp, İlk yardım çantası

Seval: Kask, Krampon, Çekiç Kafa ,Teknik Uçlu Kaşık Kafa 2 Kazma, Kemer, HMS, ATC, Kilitli Karabina, Pursik, Çeşitli Sikke, Kürek, Çadır

Yazan: Seval Balcı

Bursa’dan Duvar Dağcılık Grubunun düzenlediği Keşiştepe Miks Tırmanış Şenliği bizim için ilk kulvar denemesini yapmak üzere iyi bir fırsattı. Taylan’la daha önce şenliğe katılmakla ilgili konuşmuştuk, onun İTÜ’deki kış eğitim faaliyetinin iptal edilmesi ile gidişimiz kesinleşmiş oldu. Perşembe gece yarısı başlayan ve ertesi gün yola çıkana kadar devam eden bir mail ve telefon trafiğinin sonunda 4 kişilik ekibimiz (YTÜDAK’tan Filiz Yıldız ve Onur Alp), otobüs biletlerimiz, iki ip ekibi için malzemelerimiz ve netten bulduğumuz rapor, harita ne varsa yanımıza alıp 1.20 otobüsü ile yola çıktık. İstanbul’dan çıkıp Bursa Otogar’a varışımız 3 saat 30 dakika sürdü. Otogardan 5.20 deki belediye otobüsü ile merkeze vardık. Buradan oteller bölgesine çıkış için minibüslerin kalkmasını beklemek yerine iyi bir fiyat alarak (60TL) taksiyle 2. Oteller bölgesine çıktık. Şenliğe katılmak üzere özel aracı ile yola çıkan diğer ekip (Anıl Şarkoğlu, Mustafa Erdem Yeşildal, Rauf Osman Pınarbaşı ve Sefa Börtücen) ile Monte Baia otelin “mal kabul kapısında” buluştuk. Buradan önce telesiyejlere oradan telesiyeji takip ederek Wolfram bölgesindeki kamp alanımıza doğru yürüyüşümüze başladık. Teknik ve kamp malzemelerini bir arada taşıyor olmanın ağırlığı ve güneşin etkisi ile kısa sürmesine rağmen yorucu bir yürüyüşün sonunda 9:50’de kamp alanına vardık.

 1. Gün (Cumartesi)

Kamp alanında çadırımızı kurup, bir şeyler yiyip içtikten sonra, tüm teknik malzemelerimizi alıp “Diagonal” rotasına doğru yola çıktık. Rotanın başlangıç noktasına geldiğimizde saatimiz 11:40 olmuştu bile. Kısa bir çay kahve molasından sonra 11:50’de çıkışa başladık. Kulvar düz bir hattı izleyerek sabit eğimle (%60) çıkış noktasındaki kornişe kadar devam ediyor, tercihe bağlı olarak kornişten ya da kornişin solundan yan geçiş yapılarak tamamlanabiliyor. Biz çıkmadan önce kulvar; başka ekiplerce de çıkıldığından artık merdiven şeklini almıştı. Hava ve kar koşullarının gayet iyi olması sebebi ile rahat bir çıkış yapıp ip açmaya gerek duymadan 35 dakikada rotanın sonuna varmıştık. Keyfimize diyecek yoktu, manzara, cepten çıkan mini hediyelikler ve kahve tüm yorgunluğumuzu almıştı. Bolca fotoğraf çektikten sonra bir diğer kulvar için inişe başladık.

Taylan Diagonal’i bitirirken

Taylan ve arkasında Altoparlak – Kürüz Rotası

Faaliyet öncesi denemeyi planladığımız ikinci rota “Altoparlak-Kürüz” kulvarıydı. Kulvarın başında geldiğimizde çok kısa bir içecek molası verdikten sonra bu kez kendi izimizi açarak 14:15’de tırmanışımıza başladık.

 Tırmanış Taylan’ın perlonunun düşmesi ve rotanın neredeyse başına geri inip çıkmak zorunda kalması, benim rotanın sağa döndüğü yerden biraz fazla yükselmiş olmam ve geri inmemin gerekmesi gibi ufak aksiliklerle başladı. Kulvarda sağa döndüğümüz nokta biraz yüksek kalınca yan geçiş sırasında bir kar/kaya yükseltisiyle karşılaştık. Rotayı öncesinde bilmediğimiz için riske girmedik ve bulunduğumuz noktada istasyon kurduk. Taylan emniyetimi alırken ben önden giderek yan geçişi tamamladım ve yükseltinin diğer tarafına geçtim. Burada bir picket ile ara emniyetimi aldıktan sonra dikey yükselerek kulvarın sonuna vardım. Yukarıda emniyet aldıktan sonra Taylan da çıkışını tamamladı. Bu kez çıkışımız 2 saat sürmüştü. Rotada aksilikler yüzünden vakit kaybetmiştik, bir an önce kampa dönmek üzere inişe geçtik.

 2. Gün (Pazar)

Kampta rahat bir gece geçirdikten sonra sabah fark ettik ki tam da saatlerin ileri alındığı güne denk gelmişiz. Planladığımız iki kulvarı da bir gün önce tamamladığımız için rahattık, hiç aceleye getirmeden omletli pazar kahvaltımızı yaptık. Bu gün için planımız Keşiştepe’nin doğusunda kalan Mantar Sote [AD] kulvarı idi. Ancak benim teklifim önce [PD+] “Bulutsuzluk Özlemi” Rotasını denemek, eğer burayı zorlanmadan aşarsak, hemen yanında yer alan Mantar Sote’ye girmekti. Bulutsuzluk Özlemi kulvarının başına geldiğimizde uzaktan rotayı belirledik.

 Ancak belirlediğimiz rota öyle bir noktaya geldi ki hareket alanımız kısıtlandı ve tutunabileceğimiz alan bir anda daraldı. Önce bir kaya bloğuna kendimizi sabitlemek istedik ancak o kadar çürüktü ki kaya parçaları elimizde ufalanıyordu, kar durumu da burada çok iyi değildi. Yükselerek daha sağlam bir kaya bloğu aramaya başladık. Bulduğum ilk sağlam kaya kütlesine çaktığım sikkeye sabitlendik. Bir an önce istasyonu kurmamız gerekiyordu. Taylan’ın hızlıca kurduğu istasyon artık rahat bir nefes almamızı sağlamıştı.

Taylan’ın istasyon ve back-up’ı

Taylan tırmanışa lider devam edip deadman, picket ve sikke kullanarak 3 noktada ara emniyetle kornişe ulaştı ve istasyon kurdu. Ben de peşinden istasyon ve ara emniyetleri toplayarak kornişe vardım.

Kornişe doğru ilerlerken

İşi komik hale getiren bizim kamp ekibinin tamamı ile (Rafu, Sefa, Filiz ve Onur) burada karşılaşmamız oldu. Planımız kornişin altından sola doğru devam edip uygun noktadan yukarı çıkmak iken, bunun için yeterli vaktimizin olmayışı ve yorulmaya başlamış olmamız sebebi ile diğer ekipten uzatılan ipe hayır diyemedik, girdik. Benim kornişten çıkmaya çalışmam dışarıdan bakanlar için evlere şenlik görüntülere sebebiyet vermiş olsa da çabalarım sonuçsuz kaldı. Pes edip Sefa’nın çaktığı iki kazmaya tutunarak çıktım, hemen peşimden de Taylan çıktı. “BÖ Varyant” olarak anacağım rotayı tamamlamıştık sonunda. Daha sonra duyduk ki asıl planımız olan Mantar Sote’de sezonun en iyi kar durumu görülmüş. Fazla takılmadık, rota ne olursa olsun henüz 3. kulvar çıkışımızda partnerimle iyi bir deneyim yaşamıştık.

Bursa’ya dönüşü Duvar Dağcılık Grubunun servisi ile tamamladık. Burada öğrendiğimize göre tırmanış şenliğine 41 dağcı katılmış ve toplamda 28 rota çıkılmış. Duvar Dağcılık Grubuna şenlik fikri ve havasını yarattığı için teşekkürler…

Diagonal

Bulutsuzluk Özlemi

Altoparlak - Kürüz

Ekip: Anıl Şarkoğlu (YDK),
Sefa Börtücen, Seval Balcı (YTÜDAK),
Mehmet Volkan Çakır, Taylan Alp Mühür (İTÜDAK)

Bölge: Aksaray, Hasandağ
Rota: Kuzey Kar-Buz Kulvar Rotası

Tarih:10/11 Mart 2012
Kamp Yeri:Kulvar Girişi (2400 metre)
Malzeme: Kask, Krampon, Yürüyüş Kazması, Kürek, Çadır, İlk yardım çantası.

Yazan: Seval Balcı

Salı akşamı Open Kafe’de otururken Sefa’nın “Hasandağ’a geliyor musun” sorusuna cevabım net bir evet oldu. Haftayı iş için şehir dışında geçirmem gerektiğinden İstanbul’a vaktinde dönmem ve hemen çanta toparlama işine girişmem gerekiyordu, tek bildiğim cuma akşamı 22:00’de Yıldız’dan hareket edeceğimizdi. Akşam dokuz gibi kulüp odasında Sefa’yla malzemelerimizi ayarlayıp yola çıkmak üzere hazırlandık. Anıl, Sefa, ben ve YDK’dan 2 kişi ile YDK ekibinin düzenlediği bu tırmanış için ayarlanan araca bindik. Anadolu Yakasındaki ekibi de alarak toplam 13 kişilik karma bir ekiple yola koyulduk.

1. Gün (Cumartesi)

Sabah saat 9 gibi tırmanış için son hazırlıklarımızı yapacağımız Helvadere Köyü’ne varmıştık. Köy kahvesinde sıcak su ikmali yaptıktan sonra yürüyüş noktasına doğru gitmek üzere tekrar araca bindik. Yolun kar tutmuş olması sebebi ile köyden çok da fazla uzaklaşamadan yürüyüşe başlamak üzere araçtan indik. Dağ tam karşımızdaydı. Saat 10:30’da güneşin altında, biraz da sıcaktan daralarak yürüyüşe başladık.

Tırmanışa başlarken, Volkan ve arkasında Hasandağ

 Anıl, Volkan ve Hülya hedikleri ile ilerliyorlardı, önce grubun temposuna eşlik ederek, daha sonra ise Sefa, Taylan ve ben önden iz açarak ilerledik. Saat 14:00 gibi dağ evi yakınında kamp alanına ulaşmıştık. Anıl, Volkan, Sefa, Taylan ve ben hazır tempoyu yakalamışken ve hava koşulları da iyiyken biraz daha yükselmek ve olabildiğince kulvara yaklaşmak istedik ve devam etme kararı aldık. Ekibin kalanı ise bulunduğumuz noktada kalarak kampı kurmaya karar verdi.

2.100 metreden Hasandağ

5 kişilik ekiple yaklaşık 2400 metreye kadar yükseldikten sonra kamp alanı için bakınmaya başladık. Hem bivak hem de çadır kurulabilecek belki de tek yeri bulup 15:40 gibi alanı düzeltmeye koyulduk. Bivak ekibi (Anıl, Volkan, Taylan) ve çadır ekibi (Sefa, ben) yer açma hazırlıklarımızı tamamladık. Sefa’yla akşam için yemek hazırlarken bivak ekibini de davet ettik. Davetimizi kırmayıp ellerinde “unifood”larla bize katıldılar. İki kişilik çadırda beş kişi yemekleri birleştirip muhabbet eşliğinde yedik. Yeterli sıvı almadığım için sürekli bir kramp illetiyle boğuşurken, yerin daralması bir de üstüne sakarlığımın tutması ile Sefa’nın 3 kupa çay, su nesi varsa oturduğumuz yere boca ettim. Son devirdiğim kupadan sonra bivak ekibi bizi de ıslatmadan kaçalım diyerek çadırdan tüydüler. Aşağıdaki kampta kalan ekip sabah zirve tırmanış planını 4’de yola çıkıp 5 civarı bizim bulunduğumuz alana gelecek şekilde yapınca biz de 5’de hazır olacak şekilde saatlerimizi kurduk. Böylece iki ekip birleşerek tırmanışa birlikte devam edebilecektik. Yorgunluğun da etkisi ile tuluma girer girmez uyudum.

 2. Gün (Pazar)

İyi bir uykudan sonra sabah 5 gibi çadır ekibi olarak hazırdık. Bivak ekibi de uyanmış son hazırlıklarını yapıyordu. Hülya, Kaan, Deniz ve Hikmet abi sabah 5:30 gibi bizim kampa ulaşmıştı. Ancak Kaan ayakkabısı ile ilgili sorun yaşaması sebebi ile kampta kalmaya karar verdi. 8 kişi ile tırmanışa başladık. Hava ve kar durumu oldukça iyiydi. Kulvarın 35 derecelik eğimi biraz zorluyordu, bu eğimle 200-250 metre kadar devam ettik. Anıl ve Volkan iz açarak önden ilerlediğinden sorun yaşamadan kulvarı tamamlayarak sırtın başlangıcındaki kayalara ulaştık.

Kulvarın bittiği sırttan

Burada kısa bir mola verdik, manzara muhteşemdi, Erciyes ve Aladağlar’ı (Demirkazık, Emler ve Alaca) net görebiliyorduk. Sefa bir süredir griple boğuştuğundan faaliyete bir torba ilaçla gelmişti, sırta ulaştığımızda hastalığının da etkisi ile oldukça bitkin görünüyordu. Sırt üzerinde bir süre daha ilerledikten sonra zirvenin bulunduğu diğer sırta geçişte yamaçtan çanağa inip rampayı tırmanarak zirve düzlüğüne vardığımda saat 10:00 olmuştu. Anıl ve Volkan’ı zirve noktasında görebiliyordum, Taylan, Deniz ve Hülya da onların yanına doğru ilerliyorlardı. Sefa’nın bulunduğu sırta geri döneceğimi ve devam etmeyeceğimi Hülya’ya söyleyerek geri döndüm. İnişe başlamıştık. Dönüşte Hikmet abi ile karşılaştık. Kampa vardığımızda Kaan kampta bizi bekliyordu. Bizden bir yarım saat kadar sonra Anıl ve Volkan geldiler. Volkan’ın ilaç Anıl’ın moral takviyesi ve biraz dinlenmeden sonra Sefa daha iyi gibiydi. Ama asıl kampı toplayıp yaklaşık 2.100 metrede kamp kuran ekibin yanına indiğimizde Moris ve Ata’nın çikolata, sandviç ve çay ikramı bizi kendimize getirdi. İnişe devam ederken kestirme yoldan emin olamayıp araç yolunu kullanmamız yolumuzu ve varış süremizi epey uzatmıştı. Oysa dağı arkamıza alıp dümdüz inseydik hem daha kısa sürede hem de yorulmadan ana yola varabilecektik. Yola yaklaştığımızda şahane bir sürprizle; taze çay, kek, börekle karşılandık. Biz toparlanırken Hikmet abi de zirveyi tamamlamış geliyordu. Saat 17:00 olduğunda İstanbul’a doğru yola çıkmıştık. Dönüşte Ağaçlı Dinlenme Tesislerinde dondurmamı yerken keyfime diyecek yoktu. Tırmanışı planlayan YDK’ya, ekibe ve fotoğraflar için Anıl Şarkoğlu’na teşekkürü borç bilirim

Dönüş için son hazırlanmalar

Rota

Harita

Rota ve harita (Taylan’dan araklanmıştır)

Faaliyet:  Kış Temel Eğitim Kampı -3 -  ( Bolu – Kartalkaya )
Tarih:  03 – 04 Mart 2012
Ekip: 28 Kişilik başlangıç grubu
Yazan: Ahmet ÇETİN / Başlangıç

02 mart 2012 Cuma

Saat 23:00 gibi Kadıköy’den yola çıkıldığında tahmini olarak 03:00 gibi kamp alanında olmamız planlanıyordu. Şehir için olağan olmayan gecikme Kartalkaya için olağan bir durumdu. Gecikme bizlerin planını aksatmıştı.Aracımızla birlikte karlı yolda mahsur kalmıştık.Zincir takma denemesi başarılı olmuştu fakat yeterli değildi.Kamp alanına yaklaşık 20 Km vardı.Geceyi mahsur kaldığımız yolda otobüsün içinde kalarak geçirmiştik.

03 Mart 2012 Cumartesi

Sabah yol açma çalışmalarının bitmesi ve zincir takviyesiyle birlikte nihayet yola çıkabilmiştik. 10:00 gibi otobüsten inmiş klübümüzün verdiği Kazma,Kürek,Emniyet aletleriyle birlikte yürüyüşe başlamıştık.Kamp atacağımız yere vardığımızda saatler 11:30 u gösteriyordu.Zemin düzleştirmemizin ardından Grid düzende çadırlarımızı kurmayı başarabilmiştik.

Hava çok soğuktu ve tipi vardı.Rüzgarın saatteki hızı ortalama 20 km yi buluyordu.Kar yağışı ve Nem ile birlikte hissedilen sıcaklık – 17 dereceye kadar düşmüştü.Kar kalınlığı 4 metre kadardı.Toz kar her hareketimizi engelliyordu.Çok vakit kaybetmiştik.Öncelikli işimiz bir kar duvarı yapmaktı.Bir grup duvar yapmaya çalışırken ikinci grup duvarcılara sıcak içecek sağlıyordu.İş bölümü fayda sağlamış göreceli olarak duvarın bitme süresini kısaltmıştı.Yeterli yükseklikteki Kar duvarının ardından tuvalet ihtiyacımızı rahatça yapabilecek helezon şeklinde bir Erkekler birde Bayanlar için lüks bir Wc yapmıştık.Artık çadırlarımıza çekilme zamanımız gelmişti.İlk iş ocaklarımızı kurup yemek yapmak ve kar suyu elde etmekti.Güzel bir yemeğin ardından çaylarımızı yudumluyorduk…

İglo

Saat 19:00 da grup tekrar tek sıra halinde hazır bekliyordu. Görevimiz İglo yapmaktı. Eğitmenlerimizin teorik ve pratik olarak verdiği İglo yapım eğitiminin ardından ilk İglo’muzu yapmak için harekete geçtik.Eğitmenlerimizle karşılıklı olarak yaptığımız anlaşmadan ötürü ya herkese yetecek kadar büyüklükte iglo yapıp nispeten çadırlara göre daha sıcak ortamda kalacaktık yada her çadır grubundan bir tulum eksikle geceyi çadırda geçirecektik.Saçlarımızdan ve bıyıklarımızda küçük buz sarkıtları oluşmuştu.Yedek eldivenlerimiz dahil su almış ve donmuştu.Islak olarak giymek zorunda kalmıştık.Neyseki vucut sıcaklığımız eldivenlerimizin kurumasını sağlamıştı.Sonuçta başaramamıştık İglo’muz bitmemiş ve maalesef başarısızlığımızın bir bedeli olarak bir tulumumuzu kaybetmiştik.Moralimiz bozulmuş vücut direncimiz azalmıştı.Yeterli sıvı alamamış ve beslenememiştik.O geceyi çadırlarımızda bir eksik tulumla birbirimize yanaşarak geçirmiştik.

04 Mart 2012 Pazar

09:00 da çadırımız dahil tüm malzemelerimizle hazır olmamız istenmiş biz ise 10 dk lık bir gecikmeyle hazır olabilmiştik.Bu gecikmenin bedeli olarak çadırlarımızı tekrar kurup toplamak zorunda kalmıştık.Cezalar moralimizi bozuyordu ama zorlu şartlara uyum sağlamamızı kolaylaştırıyordu.Eğitmenimiz olan Rauf ‘un “Sizi öldürmeyen daha güçlü kılar” sözü aklımızdan çıkmıyordu.Kesinlikle haklıydı.Güçlü olup dağ ortamına uyum sağlayacak yada dağ sevdamıza kısa süre sonra veda edecektik.

Tüm Malzemelerimizle birlikte hazır olduktan sonra bitiremediğimiz İglo’yu bitirmemiz söylenmişti.Gündüz gözüyle ve dinlenmiş olmamızın verdiği avantajla Tulumlarımızı kaybetmemize sebep olan yarım kalan İglo’muzu bitirmiştik.Kısa bir kazma ve emniyet malzemeleri kullanma eğitimini tekrar aldıktan sonra gitmeye hazırdık.Hatıra amaçlı fotoğraf çekiminin ardından tekrar dönüş yolundaydık.

Kamp Ahalisi

Kaptan Genel Görünüş

Aynı faaliyetin Başlangıç üyelerimizden Lara Özak tarafından yazılmış diğer raporu:

Kartalkaya Faaliyet Raporu

Tarih: 2-3-4 Mart 2012
Yazan: Lara Özak /Başlangıç

2 Mart – Cuma

Beşiktaş’tan kalkan otobüs Kadıköy’e de uğrayıp kalanları aldıktan sonra 22:50 de Kartalkaya yolculuğumuza başladık. Otobüste kürek ve kazmalar dağıtıldı. Bolu’ya varıp Kartalkaya’ya doğru çıkmaya başladığımızda yolun kar dolayısıyla kapalı olmasından yolda kaldık ve geceyi otobüste geçirdik.

3 Mart – Cumartesi

Sabah gelen çekici sayesinde biraz daha ilerledikten sonra yine yolda kaldık. Arkamızda dağa çıkmak için sabırsızlanan bir konvoy oluşmuştu. Sonunda otobüsü boşalttık ve yürümeye başladık. Biraz yürüdükten sonra tekrar otobüse bindik ve 9 a doğru otellerin oraya ulaştık. Otobüsten inip yürüyüş için hazırlıklarımızı da tamamlayıp kamp alanımıza doğru teleferiği takip ederek yürümeye başladık. Kar batak olduğundan yavaş yavaş ilerledik. Hafif kar yağışı da vardı. Kısa bir yürüyüşün ardından kamp alanına vardık. Çadırları kuracağımız yeri ekipçe üstünde tepinerek düzleştirip, grit düzende çadırları kurduk. Biraz enerji depolayıp rüzgardan korunmak için kar duvarını örmeye başladık. Kar yağışı yüzünden sert tabaka bulmakta biraz zorlandık. 16:30 da kar duvarını bitirip tuvalet için de küçük bi duvar ördükten sonra dinlenmeye çekildik ve 19:00 da hazır olmamız istendi. Sıcak su ısıtıp karnımızı da doyurduktan sonra saatin gelmesini bekledik. 19:00 da tek sıra halinde hazır olduğumuzda iglo yapmamızı istediler ve herkesin 2 saati igloda geçireceğini söylediler. Tabi tüm çadır yükü ve çadırlar toplanmış olarak. Grubu 2′ye bölerek çalışmaya başladık. Bi kısım çadırlarda sıcak su yaparken kalanlar igloyu yapacaktı. Daha sonra dönüşümlü olarak iş değişimi yapılacaktı ama planlandığı gibi olmadı hiçbir şey. 5 kürekle 2 tane iglo yapmaya başladık. Hava soğuktu ve kar yağıyordu. 3 saat falan geçtikten sonra hala bitiremiştik. Yeni bir seçenek sundular. İstersek 15 dakika içerisinde 3. iglonun yapımına da başlayıp çadırları toplamadan toplam 10 tulumla geceyi 3 igloda geçirecektik. Oylamayla bu seçenek kabul oldu ancak 3. ye başlayamadık. Saat 23:00 e geliyordu ve enerjiler tükenmişti. Yeni bir seçenek daha sundular. Her çadırdan bir tulum alınacaktı ve igloları bitirmeden çadırlarda yatabilecektik. Bu seçeneğin kabul edilmesiyle tulumları eğitmenlere verip 3 tulumda 4 kişi yatmaya çalıştık. Sabah 09:00 da çadırları da toplamış olarak hazır olmamız istendi.

4 Mart – Pazar

Sabah kalktığımızda çadırların üstü karla kaplanmıştı. Bütün gece kar yağmıştı ve hala yağmaya devam ediyordu. Sabah 2 dakika falan geciktiğimiz için çadırları tekrar kurup topladık. Daha sonra kar emniyet malzemelerinin nasıl kullanıldığını gösterdiler. Dönüş için yola çıkacağımızı zannederek tekrar sıraya girdiğimizde iglonun birini bitirmeden gidemeyeceğimizi söylediler. Yarım kalan igloyu da tamamladıktan sonra 3er 4er içine girip baktık ve son olarak rüzgarda nasıl çadır toplanacağı da gösterildikten sonra dönüş yoluna koyulduk. Sırayla iz açarak otobüse ulaştık ve 13:30 gibi yola çıktık. Mola verdiğimizde faaliyet değerlendirmesi yaptık. 19:20 de Kadıköy’e vardık ve böylece bir kış eğitiminin daha sonuna geldik.

Bahar döneminin gelmesiyle YTÜDAK Kaya tırmanış eğitimleri de başlıyor. Bu sene farklı birşey yapmak istiyorsanız sizi YTÜDAK olarak, 14 Mart 2012, Çarşamba günü YTÜ Yıldız Kampüsü C Blok Konferans salonunda saat 19:30′dayapılacak olan tanışma toplantısı ve dia gösterisine bekliyoruz.

Sıkça Sorulan Sorular:

Soru: Kulüp Eğitimlerine katılmak için Yıldız Teknik Üniversitesi öğrencisi mi olmam gerekir?

Cevap: Hayır, bunun bizim için hiçbir önemi yok herhangi bir üniversite öğrencisi olman veya öğrenci olmaman bizim için önemli değil, dağcılık öğrenmek istiyor ve ilgi duyuyorsan seni aramızda görmekten mutluluk duyarız.

Soru: Dersler Ne zaman, Nerede olacak?

Cevap: Derslerimiz Teorik ve Pratik olarak verilmektedir. Teorik eğitimler okulun bize gösterdiği sınıflarda, salı günleri saat 19:00′da verilir. Pratik eğitimler ise kabaca belli olan takvime göre verilmektedir. Ancak çoğunluğa göre bu tarihler değiştirilebilir. (Genelde haftasonu, Bayram tatillerinde gerçekleştirilir.)

Soru: Derslere devam zorunluluğu var mıdır?

Cevap: Teorik derslere %70 devam zorunluluğu vardır. Pratik eğitimlere ise iki pratik faaliyete üst üste katılmazsanız, bundan sonraki pratik eğitimlere alınmazsınız, ancak isterseniz teorik eğitimlere devam edebilirsiniz.

Soru: Eğitim ücretli midir?

Cevap: Burası öğrenci kulübüdür, herhangi bir eğitmenlik ücreti talep etmiyoruz, eğitim veren arkadaşlar bu işi gönüllü olarak yapmaktadır. Ancak okulun öngördüğü düşük bir kayıt ücreti vardır. Ayrıca bireysel alımı zor olan teknik malzemelerin bakımı ve yenilenmesi için  dönemlik olarak yine düşük bir aidat alınmaktadır. Bunun dışında faaliyete giderken araç kiranlandığı durumda yol parasını paylaşmaktayız.

İletişim:

Kaya Tırmanış Eğitim Programı Kabaca Şöyledir:

Faaliyet:  Kış Temel Eğitim Kampı -2 -  ( Niğde , Aladağlar )
Tarih:  21-26 Ocak 2012
Ekip: 27 başlangıç, 8 gelişim ve 3 eğitmen toplam 38 kişi
Yazan: Göknil Ünal / Başlangıç

21 Ocak 2012 Cumartesi

Başlangıç ekibinin ilk uzun kalmalı faaliyeti olan Aladağlar Faaliyeti ; saat 16:00’da malzeme zimmeti için Beşiktaş’taki klüp odasında toplanmamızla başladı. Çadır, kazma, kürek ve birkaç kar emniyet malzemesinin paylaştırılmasının ardından topluca yemek yemeğe gittik.  Oradan Üsküdar motoruyla karşıya geçip Harem otobüsüne bindik. Harem otogarına varıp eşyaları otobüse yerleştirdik ve 21.30’da Niğde’ye doğru yola koyulduk.

22 Ocak 2012 Pazar

Verilen molalardan sonra saat 08:00 gibi vardığımız Niğde otogarında kahvaltımızı yapıp, çay ocağında termoslarımıza sıcak su doldurduk. Yarım saat içinde de tekrar otobüse binerek Çamardı’ ya vardık. Artık kamp alanına ulaşmamız için kullanacağımız taşıt Salim Amca’nın traktörüydü.. Bir saate yakın süren traktör yolculuğumuz karlı zemin yüzünden son buldu ve kamp alanına varmak için yürüyüşe başladık.

Kampa Doğru Yürüyüş

Verilen iki mola ile birlikte saat 13:30 gibi Kocadölek kamp alanına vardık ve şiddetli tipiyle birlikte grid düzende çadırlarımızı kurduk. Çadır kurulumu ile birlikte tipi de sona erdi ve kar duvarını örmeye başladık. Yemek yedikten sonra başlayıp bitirmediğimiz duvarımızı son haline getirdik.

Kamp Alanı

Ardından ne işe yarayacakları söylenmeyen kar öbeklerini yığdık. Düzenli sıcak sıvı alımına dikkat ederek geçirdiğimiz ilk faaliyet gününü, ertesi sabah 07:30’da hazır olmak üzere tulumlarımıza girerek tamamladık.

23 Ocak 2012 Pazartesi

Başlangıç grubu olarak zamanlama sorununu tam anlamıyla çözemesek de saat 08:00’de kazma düşüş eğitimi için kampa yakın olan bir alana vardık. Çöp poşetleriyle kaplandıktan sonra gösterilen yöntemleri defalarca deneyip en iyi düşüşleri yapmak için çaba sarf ettik. 13:00 sularında kampa geri döndük ve havanın güneşli olmasını fırsat bilip nemli kıyafet ve eşyalarımızı kurutmak için onları dışarıya serdik.  Saat 15:00’te kar emniyet malzemeleri eğitimi için tekrar kamp alanına yakın bir bölgeye gittik. T profil, dead man, kar babası gibi alet ve tekniklerin uygulanmasını öğrendik. Son olarak ip toplama yöntemini de öğrendikten sonra kampa dönüp dinlenmeye çekildik.

Kazma Düşüş Eğitimi

24 Ocak 2012 Salı

Sabah toplanma saatinin duyurusu, önceki gece yapılmadığından gece yürüyüşüne çıkacağımızdan emindim ancak saatini kestiremiyordum. Nihayet saat 01:10’ da düdük sesiyle beraber çadır hariç tüm kamp malzemeleriyle birlikte 30 dakika içinde sırada olmamız gerektiği duyruldu. İşte o an itibariyle zaman çok daha hızlı geçmeye başladı. Tüm kamp hazır olduğunda verilen süreyi bir hayli aşmış durumdaydık. Ancak bunu sakin karşılayan eğitmenlerimizle, yumuşak bir havada yaklaşık bir saat süren yürüyüşümüzü tamamlayıp eğitim için saat 07:30 da toplanmak üzere çadırlarımıza dağıldık. Günün eğitimi; kazma düşüş eğitiminin devamı  ve bir gün önce gösterilen kar emniyet malzeme ve metodların (T profil, dead man, kar babası) uygulanmasıydı. Bu eğitimler sonrasında ikinci sefer yüzümüze gülen güneşe biz de gülerek karşılık verdik ve eşyalarımızı tekrar dışarı çıkarıp kuruttuk.

Kar Emniyet Malzemeleri Eğitimi

Ardından kar mağarası yapmak üzere küreklerle birlikte kampın diğer tarafına yöneldik. Pazar akşamı ne işe yarayacaklarını bilmeden yığdığımız öbeklerden birini ,bir kısmımız kar mağarası haline getirdi. Karları önceden yığıp bekletmemiz yığıntı  karın sertleşmesine, dolayısıyla mağaramızın dayanıklı olmasını sağladı. Aynı zamanda diğer kısmımız ise gruplara bölünerek  dağın yamacında da ayrı kar mağaraları yaptı ve karşılaştırmalarda bulunduk. Biri dört kişilik diğer üçü ise ikişer kişilik yapılan mağaralarda gece kalmak isteyen kişilerin isimleri alınarak gruplar oluşturuldu. Böylelikle eğitim, gece 03:00’te  başlayacak zirve simülasyonuna kadar sona ermiş oldu. Dört kişilik kar mağarasında kalanlardan biri olarak, çadırdakinden daha konforlu bir gece geçirdiğimi söyleyebilirim=)

Kar Mağarası

 25 Ocak 2012 Çarşamba

Erken uyanılıp yapılan kahvaltının ardından saat tam 03:00’te hazır olan ekip, yürüyüşüne başladı. Havanın alıştığımızdan biraz daha sert olmasından ve sarf edilen enerjinin fazla olmasından kaynaklı ,bazı arkadaşlar rahatsızlandı ve yürüyüşe devam etmeyeceklerini belirttiler. Başlangıç grubu olarak kesin bir karar veremediğimizden eğitmenlerimiz ekip olarak kampa geri dönme kararı aldı. Biz dönüş yolundayken hava aydınlandı ve gece kat ettiğimiz yolları görme şansı elde ettik. 07:00’de kamp alanına vardık.

Gece Yürüyüşü

Tam 09:30’da çadır dahil tüm kamp yüküyle dönüş yürüyüşü için hazır olmamız istendi. Ekipten beş kişi faaliyetlerine devam etmek üzere kamp alanında kaldılar ve geri kalan 33 kişi dönüşe geçti. Verilen bir mola ile birlikte 12:15’te Salim Amca’yı beklemek üzere bir alanda toplandık. Bu bekleme süresini de faaliyet sonu değerlendirme toplantısı şeklinde doldurduk. Soru, cevap şeklinde ilerleyen konuşma 13:00’te traktörlerin gelmesiyle son buldu. Eşyalar yüklendi ve Çamardı’ya doğru yola koyulduk. Orada da kısa bir bekleyişin ardından bizi otogara ulaştıracak otobüse bindik.. Eşyaları otogarda emanete bırakarak Niğde’nin merkezine gittik. Yemek yiyip çaylarımızı içtikten sonra tekrar otogara varıp saat 19:30’daki İstanbul aracına bindik.

Salim Abinin Traktörüyle Dönüş

26 Ocak 2012 Perşembe

06:30’da Alibeyköy’de otobüsten inip servise binerek Beşiktaş!taki klüp odasına gittik. Zimmetli eşyaları teslim ederek 2012 Aladağlar Kış Temel Eğitim Kamp’ını tamamlamış olduk.

Faaliyetten diğer fotoğraflar:

Kocadölek Bölgesi

Ekip

EKİP: Kaya Aydın Alpay, Hüseyin Erkek, Sefa Börtücen
Malzemeler: Kazmalar ve Kasklar
Götürüldüğü halde kullanılmayan malzemeler: Emniyet kolonları, 50 metre Yarım ip, 7 sikke, yarım set takoz, 1 buz vidası, kramponlar, perlon bantlar ve karabinalar
Yazan: Sefa Börtücen

Uzun zamandır Hüseyin ile beraber kendi faaliyetimizi yapmak istiyorduk. Fakat zaman bulma konusunda sıkıntı çekiyorduk. Sonunda yılbaşını da içine alan 4 günlük bir faaliyet organize etmeye karar verdik. Askerden izne gelen Aydın’ın da bize katılmasıyla üç kişilik ekibimiz tamamlanmış oldu. Rota olarak kendimize uzun ve mukavemet gerektiren Kaldı klasik rotasını seçtik.  30 Aralık Cuma günü İstanbul’dan 21.30 Aydoğanlar otobüsüne binerek  faaliyetimize başladık.
1.GÜN (31 Aralık)
Niğde’ den 09.30 Çamardı arabasına bindik ve 11.00’ da Salim abinin evine ulaştık. Burada kısa bir hazırlanma sürecinin ardından Salim Abinin yeni aldığı jipiyle  Emli vadisine doğru yola çıktık. Emli ormanında araçla ilerleyebildiğimiz kadar ilerleyip saat 13.00 da yürüyüşe başladık. Planımız ilk gün kendimizi çok yormadan kampı akşampınarı bölgesine atmak, 2. Gün kampı 500 metre kadar yükseltmek, sonraki gün zirveyi denemek ve son gün dönmekti. Emli vadisinde çok fazla kar olmamasına rağmen kar oldukça bataktı. Açık havada yükselerek saat 17.00 gibi akşampınarı bölgesine 2250 metre yüksekliğine kamp attık. Güzel bir yemek ve erken bir yeni kutlamasının ardından saat 19.00 da yattık.

1. Kamp

2.GÜN (1 Ocak)
Akşam kar yağışı başladı ve gece boyunca devam etti. Sabah 05.00 da uyandık ve kahvaltı ettik. Sonrasında çantalarımızı ve çadırımızı toplayarak 07.50 de yürüyüşe başladık. Hava sisliydi ve görüş mesafesi düşüktü. Kar yağışı hafif de olsa devam ediyordu. Kar tahmin ettiğimizden daha fazla batıyordu. Hedefimiz avcıbeli geçidine mümkün olduğu kadar yaklaşmak ve kamp ile zirve arasındaki yolu kısaltmaktı. Gün boyunca akşampınarı vadisi doğrultusunda yükseldik. Sis hiç azalmazken kar yağışı ve rüzgar ilerleyen saatlerde arttı. Kısa molalarla yükselmeye devam ettik.  Ağır kamp yükümüzle batak karda ilerlemek bizi tahmin ettiğimizden daha fazla yordu. Fakat planımızdan şaşmadan 2770 metre yüksekliğine yükseldik ve saat 15.00 gibi kampımızı kurduk. Bol sıcak sıvı alıp yemek yedikten sonra saat 23.00 da kalkmak üzere yattık.

2. Kamp

2. Kamptan Avcı Beli Yönü

3.GÜN (2 Ocak)
Planladığımız gibi 23.00 da uyandık ve tekrar yemek yedik. Hüseyin bacağındaki rahatsızlıktan dolayı zirve denemeyeceğini söyledi. Aydın ile beraber çantalarımızı hazırladık ve saat 01.45 te zirveye doğru yürüyüşümüze başladık. Planımız gece soğuyan havayla sertleşen kar üzerinde mümkün olduğu kadar hızlı hareket etmekti. Kaldıya doğru avcıbeli geçidinden önce sola doğru uzanan son vadiye doğru yükselmeye başladık.

Kaldıya gitmek için gireceğimiz vadi

Erken bir saatte çıkmış olmamıza rağmen kar yine çok fazla batıyordu. Sis nedeniyle görüş mesafesi yoktu. Kaldıya doğru uzanan vadinin başına geldik ve görüş mesafesinin olmaması ve daha önce bu rotayı ikimizin de çıkmamış olması nedeniyle Kaldıya gitmekten vazgeçtik. Alternatif planımız olan Alaca tırmanışını denemek için yönümüzü avcıbeli geçidine çevirdik. Avcı beli geçidinin dibine gelmemize rağmen görüş mesafesi 1-2 metreyle sınırlıydı ve geçidi göremiyorduk. Geçidin olduğunu düşündüğümüz yere doğru yükselmeye başladık. Geçide yaklaştıkça eğim arttı. Toz karda belimize kadar batarak yükselmeye devam ettik. Saat 05.30 olmuştu 3100 metrenin üzerine çıkmıştık. Karın çok fazla batması bizi fiziksel olarak yormuştu. Erken saate bu kadar batan karın ilerleyen saatlerde havanın ısınmasıyla daha fazla batacağını düşünerek ve olası çığ risklerini de hesaba katarak bu noktadan dönmeye karar verdik. Hızlı bir inişle saat 07.30 da 2770 metredeki kampımıza döndük. Mevcut koşullarda daha fazla beklememeyi ve faaliyeti erken bitirerek bugün dönmeye karar verdik. Hızlı bir kahvaltının ardından kampımızı topladık ve saat 09.45 te inişe başladık.

Dönüş Yolunda Batak Kar

Dönüş Yolunda Batak Kar

Havanın kapalı olmasına rağmen hava güneyden esen rüzgarlar nedeniyle sıcaktı ve batak kar bizi yormaya devam etti. Yeni yağan karla beraber dönüşümüzde kar daha fazla batıyordu. Emli vadisinin içerisinde telefon çeken ilk yerde Salim abiye döneceğimizi haber  verdik ve saat 14.15 te sarımehmet yurdu yaylasında Salim abiyle buluştuk. Salim abinin evinde dinlenerek ufak bir ziyafet çektikten sonra Çamardı’dan kalkan 15.30 arabasına bindik. Sonrasında Niğde’ güzel bir yemek ve 19.30 otobüsüyle geri dönüş.

Başlangıç üyelerinin yazdığı 23-25 Aralık 2011 tarihinde gerçekleştirilen ”Uludağ 1. Kış Temel Eğitim Kampı” raporlarından 3 tanesi aşağıdadır.

Üyelerimizden Ahmet Çetin tarafından yazılan rapor:

Faaliyet: Uludağ 1.Temel Kış eğitim faaliyeti
Tarih:23-25 Aralık 2011
Ekip: 28 Kişilik başlangıç grubu
Yazan: Ahmet Çetin

23 Aralık 2011

Gecikmeli olarak başladığımız Faaliyetimizde Seferihisardan aldığımız bir arkadaşımızla birlikte Gemi ile Topçular iskelesine vardık.Uludağ Kayak pisti yakınlarına kadar sürdürdüğümüz otobüs yolculuğumuzun sonuna geldik.Klübümüzün verdiği Kazma,T Profil,İlk Yardım çantasını ve kendi malzemelerimizi de yanımıza alarak yürüyüşümüze başladık

Faaliyet öncesi Hava raporlarına bakarak Uludağ da nasıl bir doğa şartlarıyla karşılaşacağımızı tahmin etmeye çalıştık. 60-70 cm kar kalınlığı ve en düşük sıcaklık 4 Derece civarındaydı. gerçek şartlarda ise -9 derecelik hava sıcaklığı ile karşılaştık.Eğitmenlerimiz le birlikte tüm gece malzemelerimiz sırtımızda kar yağışı altında yürüyüş yaptık.bölge bölge kar dizkapaklarımızın üstüne çıkarken ilk kar yürüyüşümüzde gerçek anlamda zorlandık.Kamp alanımıza yakın bir bölgede olan otel yakınlarında bir süre mola verdik.Yanımızda taşıdığımız termosumuzdaki sıcak suyumuzla çay ve kahve yapıp pratik bir şeyler yedik.Artık hava aydınlanmaya başlamıştı. Molamızın ardından kısa bir yürüyüşle kamp kuracağımız alana ulaştık.

Karda iz açma

24 Aralık 2011

Kampımızı kuracağımız alandaki Kar’lara basarak düz bir zemin haline getirdik.Hava soğuktu ve giysilerimizin bir kısmı ıslanmıştı.Çadırlarımızı Grid düzende kurup bir müddet dinlendik.Dinlenme esnasında beslenmeyi ihmal etmedik.Yemek ve dinlenme faslından sonra eğitmenlerimiz Kar duvarı yapma hakkında kısa bir bilgi verdikten sonra ne kadar zamanda kar duvarı yapabileceğimizi bildirmemizi söylediler.Yaklaşık 3 saat sonra tüm kampımız rüzgardan korunaklı hale gelmişti.

Kar duvarı eğitimi

Karda iz açma eğitimi aldık.Kampımıza döndüğümüzde saat 16:00 ı gösteriyordu.Sıcak bir şeyler içip yemek yedikten sonra ekip arkadaşlarımızla birlikte 18:30 civarı soğuğun ve yorgunluğun etkisiyle direncimiz düşmüştü.tulumlarımıza girip dinlenmeye çalıştık.Kesintili bir uyku dönemi geçirdik.

Kamp Alanı

25 Aralık 2011

Saat 04:00 de Tulum ve matlarımızla birlikte hazır olmamız istendi.zamanında hazır olamamıştık.08:00 de tekrar hazır olmamız istendi.Uykumuzu almıştık ve uyku ihtiyacımız kalmamıştı.Kahvaltımızı yapıp 10 dk lık bir gecikmeyle sıramızda hazır hale geldik.

Yanımızda Matlarımız, Kazma ve yiyeceklerimizle Kazma eğitimi alacağımız bölgeye doğru yürüyüşü geçtik.üzerimize kaymanın etkisini artırmak için naylon çöp poşetleri geçirdik.Keyifli bir kazma eğitimi sonrasında kampımıza döndük.Kamp alanımızı toparlayıp hızlı bir şekilde geri dönüş yolculuğuna başladık.

Kazma düşüş eğitimi

14:00 gibi aracımızın yanındaydık.Aracımızın arızalanmış olması bizim için bir sürpriz olmuştu.Tamir esnasında Jandarma karakolunda ısındık ve yemek yedik.uzun bir bekleyişimizin ardından yola çıkabilmiştik.01:00 civarında İstanbul’a geldik.

Ekip

Üyelerimizden Gizem Güneri tarafından yazılan rapor:

23 aralık-25 aralık tarihleri arasında Uludağ faaliyetini gerçekleştirmek üzere 9 buçuk diye planlanan hareket saatinden yaklaşık yarım saatlik bir gecikme sonrasında İstanbul’dan yola çıkıldı.2 saat sonra topçular iskelesine gelindi. Topçular iskelesinden önce Bursa/Merkez sonrasında Uludağ’a yola çıkıldı.Uludağ’a vardığımızda ( sanırım saat 2-3) gibi çoğunlukla otellerin bulunduğu bölgede, araçtan inerek yürüyüşümüzü gerçekleştirmek üzere hazırlandık.Bir anda soğuğu iliklerimize kadar hissedip tozluk giyme, bere eldiven takma, çantayı poşetle sarma işlemlerini gerçekleştirdikten sonra her zamanki gibi tek sıra halinde yürümeye başladık. Faaliyet zorluğunu hemen hissettirmeye başlamıştı. Yola çıkar çıkmaz anladım ki ayakkabı kış faaliyeti için önemli bir araç. Daha sonralarında da neden önemli olduğunu daha iyi anladım.Karda yürümeye çalışmak ne kadar zor olsa da bir süre sonra alışmaya hatta sevmeye bile başlıyorsunuz.:) Bir süre hayattan kopup önünüzdeki bembeyaz duran (artık o kar değildir) “şeye“ odaklanıp hayal kurmaya başlıyorsunuz. Emin olun o hayaller şehir hayatına geri döndüğünüzde bambaşka bir hal alabiliyor.Bizzat yaşadım biliyorum.:) Yaklaşık 1 buçuk saatlik yürüyüşün ardından sanırım bir kar küreme aracının bulunduğu ayrıca yanında ışık kaynağı da bulunan yarı kapalı bi yerde 15 dakikalık bir mola verdik. Soğuktan ne yapacağımızı bilemez hale geldiğimiz için ışık kaynağını ısı kaynağı şeklinde kullanmaya bir nebze de olsa ısınmaya çalıştık. Mola gerçekten iyi gelmişti. Hem karnımızı doyurup sıcak bişeyler içip aynı zamanda dinlemiştik. Tekrardan yürüyüşe başladık fakat kar kalınlığı artmaya başlamıştı. Yaklaşık 45 dakikalık bir yürüyüşün ardından kamp alanımıza varmıştık. Hemen çadırlarımızı kurup grid düzen kurmamız gerektiği söylendi. Birkaç kritik yapıldıktan sonra hangi çadırların ne şekilde nerede duracağı kararlaştırılıp çadırlar kurulmaya ve grid düzen oluşturulmaya başlandı. Çadırlar kurulup yerleştikten sonra bir şeyler yemek için ara verildi. Daha sonra Rauf’un bizzat uygulamalı olarak gösterdiği kar duvarı için blok çıkarma işleminin ardından bizim bunlardan kamp alanımızı kaplayacak kadar ve hemen hemen çadır yüksekliğinde yapmamız gerektiği söylendi. Başta biraz korku dolu gözlerle baksam da yapmaya başlayınca ne kadar keyifli sonrasında da yorucu olduğunu anladım.Fakat kar duvarını yaptıktan sonra Sefa’nın son zamanlarda gördüğüm en güzel kar duvarlarından bir tanesi demesi paha biçilemezdi.:) Samimiyetine güveniyor ve inanıyorum:) Gerçekten de güzel olmuştu. Tam bir takım ruhunu yansıtıyordu ve sanki küçük komün bir alan yaratmıştık kendimize. Öyle ki yemeğimizi paylaşıyor bir karşılık beklemeden yardım ediyorduk birbirimize. Yemek ve birtakım ihtiyaçlarımızı karşılamak üzere mola verdikten sonra kar izi açma eğitimi için yürüyüşe çıktık. Her kişi ortalama 50 adım attıktan sonra bir diğer kişi onun yerine geçiyor böylece arkadan gelenler için yol açılmış oluyor. Başta kolay gibi gözükse de yokuş yukarı yerlerde ve karın diz üstüne çıktığı zamanlarda zorlayıcı olmaya başlamıştı. Karda iz çıkarma işlemini bitirdikten sonra bir kısmımız uyumuya bir kısmımız da gerek yemek gerek sohbet etmek amaçlı çadırlarımıza çekildik. Sonrasında saat 2 gibi her gruba bir mat bir uyku tulumu almak üzere hazırlanmamız istendi. Hazırlanma işlemimiz biraz uzun sürdüğü için faaliyet iptal oldu. Fakat sonrasında öğrendik ki bu bizim ani bir gelişme olduğu zaman ki hareketlerimizi ve hazırlanma aşamamızı test etmek amaçlı yapılmış bir faaliyetmiş. Bu sınavdan geçebildik mi bilmiyorum ama zamanla sanırım daha iyi olacağız. Artık uyumanın vakti gelmişti. Fakat lanet olası soğuk uyutmuyordu. Tabi bunu çadırın köşesinde yatmakla da ilgili olduğunu düşünüyorum çünkü tulumum -17 derecelikti. 2 gün uykusuz geçen günlerin ardından sanırım 3. günün de eklenmesinin vakti gelmişti. Uzun uğraşlar sonu nihayet sabah olmuştu ve sabırsızlıkla beklediğim kazmayla düşüş eğitimini gerçekleştirmek üzere hazırlanmaya başladık. Bir çantanın içine ocak, birtakım içecek ve yiyecek, bant, çöp poşeti alarak eğitimin yapılacağı yere gitmek için yola koyulduk. Yaklaşık yarım saatlik bir yürüyüşün ardından alana vardık. Herkes çöp poşetini üstüne sararak eğitim için hazır hale geldikten sonra Rauf ve Koray liderliğinde kazma ile düşüş eğitimine başladık. İlk önce yüz üstü daha sonrasında sırt üstü gibi çeşitli kombinasyonlar deneyip en önemlisi dizler kırık biçimde düşüş eğitimini gerçekleştirdik. Arada sıcak bişeyler içip tabiki yemek yedik. Çadır alanımıza geri dönüp yola çıkmak için hazırlanmaya başladık. Saat 1 buçuk gibi yola çıktık. Saat 4 gibi otobüsün yanına vardıktan sonra otobüsün aküsünün donması sebebiyle yaklaşık 4 saat gibi bekleme sonucunda hareket etmeye başladık (Ki bu saat aralığında jandarmanın kafeteryasında 2 saat bekledik bu bekleme arasında hamburger ve sıcak çay içtik).Saat 2 gibi Yıldız Teknik Üniversitesi Beşiktaş Kampüsü’ne vardık ve herkes evlerine o saatte gitmeye çalıştı.

Üyelerimizden Oya Küçük tarafından yazılan rapor:

23.12.2011 \ 25.12.2011 Uludağ Faaliyet Raporu

Yıldız kalkış 21.30,Kadıköy kalkışı 22.00 olan Uludağ-Kış Temel Eğitim Kampı, 22.45 Kadıköy kalkışlı olarak başladı.Başlangıç 28 kişi,4 eğitmen ile yola çıktık.

Vapura tam olarak kaçta bindiğimizi maalesef hatırlayamıyorum,vapurda herkes araçtan indi bir şeyler içmek ve atıştırmak için.45dk.vapur yolculuğundan sonra Yalova,Gemlik,Orhangazi ve Bursa yol boyunca hiçbir yerde kar yoktu,Bursa da şehrin için de,Uludağ Milli Parkı sınırlarına gelene kadar,beyaz örtü bizi karşılamaya başladı .

04.30 da otobüsten inmiş,kamp alanımıza doğru yürüyüşe hazırdık.Oteller bölgesinden kamp alanına gelene kadar otellerin bulunduğu alanda yolda kar yoktu buzlanma vardı,otellerden sonra ise yolumuzda bol kar başlamıştı.

Sefa Börtücen ve Rauf Osman Pınarbaşı ‘nın öncülüğünde karda iz açarak yürüdük,06.30 da kamp alanımızdaydık.

Kamp alanına vardığımızda henüz gün ağarmamıştı.Sanırım herkes aynı şeyi istiyordu bir an önce çadırları kurup,sıcak bir şeyler tüketebilmek.Yol boyunca çok soğuk bir hava yoktu ama insanı üşüten bir poyraz vardı.Çadırlarımızı grid düzende kurduktan sonra serbest bırakıldık,kahvaltı zamanı.Kahvaltıdan sonra herkes yavaş yavaş uyumaya başladı çünkü konuşmalar kesildi .

Saat 10.00 Rauf Osman Pınarbaşı: ’Gençler 10dk. için de tek sıra halinde hazır olun.’10.15 te çoğu kişi hazırdı ama çoğu kişinin hazırlanmasının bir anlamı yok herkes hazır olmalı 5 dk. geç kalmış olduk.

10.30 da Kış faaliyetimizin geliş amaçlarından biri olan eğitimimize başladık.

Kar duvarı eğitimi,öncelikle toz kar olan katman süpürülecek daha sonra alttaki buzlanmış olan katman kürek yardımıyla dikdörtgen şeklinde kesilip çıkarılıcak.

İlk kalıbımız Rauf Osman Pınarbaşı’dan.

Yapmamız gereken çadırlarımızın boyutunda ve etrafını saracak şekilde kapısı da olan bir kar duvarı yapmaktı.Yarım sa. Sonra duvarı ne kadar sürede bitirmemiz gerektiğini bildirmemiz gerekiyordu.Kar duvarı yapmaya başladığımız anda bu işin 3sa. Sürebileceğini düşünmüştüm ,düşündüğüm gibide oldu 13.30 u bitirme zamanımız olarak bildirdik.

13.30 kar duvarımız hazırdı,kamp alanımızın kapısı da mevcuttu .

Dağcılığın karşılıklı olarak yardımlaşma ve paylaşım olduğunu düşünürsek ( ki kesinlikle öyle),bu eğitim bunu en iyi şekilde göstermemizi sağladı.

Duvarı bitirdiğimizde Sefa Börtücen’e ‘Nasıl oldu daha devam etmeli miyiz ?’ sorusunu yönelttik. Sefa Börtücen :’Fazla bile yaptınız ,güzel oldu ‘  yanıtını aldık.

13.30 dan sonra herkes yorulmuş,açıkmıştı,sıcak bir şeylere ihtiyaç duyuyorduk ama bir o kadar da hepimiz zevk almıştık,herkes el birliğiyle bitirebilmek için çaba harcamıştı.Öğle yemeği zamanı…

16.00 civarında tek sıra halinde olmamız istendi, kış faaliyetinin diğer bir amacı olan iz açma eğitimi yapıcaktık.Herkes 50 adım ilerleyerek karda iz açmalıydı,iz açmanın önemli noktaları ;yokuş yukarı çıkarken ayak burnuyla iz açmak,yokuş aşağı inerken de topukla iz açmak ve adımları herkesin atabileceği çekil de atmak,örn:uzun bacaklı biri kendi bacak boyunda açarak yürüdüğün de ben o adımları takip edemiyorum ,buna da dikkat etmek gerekiyor .

Kar da iz açma efor harcatan bir eğitimdi,dağcılıkta her eğitim efor gerektiriyor tabi ki de ama bol karda iz açmak biraz farklı.(Daha çok antreman gerekli kendi adıma)

18.00 civarında kamp alanımıza geri dönmüştük.Akşam yemeğini yiyip uyumaya başladık.Hem yorulmuştuk hem de üşüyorduk,ısınmak için en iyi 2 yöntem yemek ve sıcak uyku tulumunun içine girmek .

19.00 civarında uyuyabilmek için uyku tulumuna girdim,kimi zaman vücut ısım düşüp titreme başlıyordu,kimi zaman da kendimi ısıtabilmeyi başarabildim.

23.40 da Sinan Bayar ‘Arkadaşlar 04.30 da mat,tulum ve her çadırda bir termos olacak şekilde tek sıra halinde hazır olacak.’

Bunun için saat 03.00 gibi kalkmamız ve sıcak suyumuzu hazırlamamız gerekiyordu.

04.30 da hazırdık.Çadırdan çıktık bekliyoruz , Sinan Bayar ‘Arkadaşlar yürüyüş yapmayacağız,sadece sizin bu saatte kalkıp hazır olmanız için,uykunuzdan fedakarlık yapmanız için yaptık.’Saat 08.00 da hazır olmamız istendi aynı malzemeler ,kazmalarımız ve yiyebileceğimiz şeyler.Hazır olanlarla kazma eğitimi yapılacaktı.

06.00 da kalktım,çadır arkadaşlarım kahvaltıyı ve çayımızı hazırlamıştı. Kahvaltımızı yapıp eşyalarımızı hazırladık.

Saat 08.00 da hazırdık,27 kişi (1 kişi malzeme sıkıntısı yüzünden kampta kalmıştı) Rauf Osman Pınarbaşı ve Koray Uzun ile birlikte eğitimin verileceği tepeye doğru yürüyüşe başladık.Karda iz açarak yürüdük,bu sefer iz açmayı biz yapıyorduk.

Rauf Osman Pınarbaşı öncelikte kazma çeşitlerini, gaga,kaşık,sap ve kazmayı nasıl tutmamız gerektiğini gösterdi.Kazmayı tutarken perlonu elimize geçirmemiz gerekiyor,dağda kazmamız kaybolursa her şeyin bittiği an olabilir.Dağcı da olası gereken en önemli 3k : kask ,kazma,krampon.Kaşık kısmı önde gaga kısmı arkada kalacak şekilde tutmamız gerekiyor.Düşme esnasında ayaklarımızı kaldırmamız gerekiyor,ayakğımız da krampon olduğu durumlarda krampon kar yada buza takılırsa ters takla atmamıza neden olabilir.Sırt üstü düşme ve yüzüstü düşme tekniklerini öğrendik.

10.30 da bir mola verdik,sıcak bir şeyler içip ,atıştırma için.Hava güneşli olmasına rağmen rüzgar üşütüyordu,hareket etmemize rağmen ,rüzgar yine de etkiliyordu..

12.30 a kadar eğitim sürdü daha doğrusu benim için sürdü hiç durmadım,her şekilde düşmeyi denemeye çalıştım,çokta zevk aldım şu anda sırtımda biraz izler var ama yine olsa yine yaparım. Çalıştım ama bu yeterli değil dağda o reflekse sahip olabilmem için daha çok kış faaliyeti ve antreman gerekli.En azından nasıl hamle yapmam gerektiğini biliyorum,umarım uygulayabilirim.

13.00 da kamp alanına döndük ve 13.30 da dönüş için hazır olmamız istendi.

13.30 da dönüş için yola çıktık,geldiğimiz yoldan geri döndük.

15.30 aracımızın yanındaydık ve dönüş için hazırdık lakin aracımız hazır değildi.2sa. dönüş yolunda herkes yemek hayali kuruyordu,yol boyunca gelen mangal kokuları herkesin kafasına aynı düşünceyi getirdi. Biz bu hayallerle araca gidip araç çalışmayınca,aküsünün bitmesinden dolayı, gıvvv sesi dahi gelmeyince

15.30 dan araç olana kadar beklemek durumunda kaldık..Bu sürecin 2sa.lik kısmı araç içinde üşüyerek, YTÜDAK ‘tan aldığımız malzemeleride bu süreçte teslim ettik(çadırlar hariç),kalan kısmı da Jandarma misafirhanesin de geçti.Eğitmenlerimiz Jandarma ile görüşerek içinde bulunduğumuz durumu anlattılar ,Jandarma da bize misafirhanesini açtı.’I LOVE JANDARMA ‘ demek istiyorum,bu faaliyetin sloganı olabilir bence,soğukta üşüyüp o misafirhanenin sıcak ortamına girdikten sonra herkesin yüz ifadesini fotoğraflaya bilmek isterdim.Bide unutmam gerekir ,menü yü görünce herkesin şaşkınlığı ,küçük çay 0.10 krş.

Bu gecikme istenmeyen ,kimsenin elinde olmayan bir durumdu.Bu durumdan bizi en güzel şekilde çözüm bularak çıkartan Eğitmenlerime öncelikle Teşekkür etmek istiyorum.Ytüdak ikramı olan çaylar,hamburgerler,içecekler için ayrıca teşekkür etmek istiyorum.

Biz Jandarma da ısınıp,bişeyler yerken aracımızda bu süreçte hazır oldu.

19.30 da İstanbul a dönüş yoluna çıkmıştık.

00.00 da vapura binmiştik ve vapurda faaliyet değerlendirme toplantısı için yukarda toplandık( Ytüdak yine bize çay ısmarladı,tekrar teşekkürü borç bilirim.)

01.30 evdeydim.Zaman zaman üşüdüm,yoruldum ama bunların yanında çokta güzeldi,her faaliyetten sonra dediğim gibi, İyi ki gelmişim.

OYA KÜÇÜK